Συνέντευξη:
Οδυσσέας Κορακίδης

Ποιος είναι:

Ο Παύλος Τζιβανίδης γεννήθηκε το 1927 στο Βελεστίνο. Οι γονείς του πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη εγκαθίστανται το 1922 στη Δραπετσώνα. Το 1932 μετοικίζουν στη Λίμνη Ευβοίας ενώ κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1940 η οικογένεια Τζιβανίδη εγκαθίσταται στην κοινότητα Καλαμακίου. Λίγα χρόνια μετά αποκτά την πρώτη άδεια για φαρμακείο στον Άλιμο.
Το 1964 ο Παύλος Τζιβανίδης αποφασίζει να ασχοληθεί με τα κοινά και εκλέγεται Δημοτικός Σύμβουλος της Αντιπολίτευσης.
Λίγα χρόνια μετά η Χούντα καθαιρεί όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους και διορίζει δική της Δημοτική Αρχή.
Στη μεταπολίτευση διορίζεται μεταβατικός αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου ενώ λίγους μήνες μετά στις 30 Μαρτίου του 1975 κατέρχεται ως Υποψήφιος Δήμαρχος Αλίμου, επικεφαλής του Συνδυασμού Δημοκρατική Ενότητα. Η διαδικασία εκείνη δεν κατάφερε να βγάλει Δήμαρχο έτσι την επόμενη Κυριακή 6 Απριλίου στην επαναληπτική διαδικασία ο συνδυασμός του κ. Τζιβανίδη συγκεντρώνει το 66,50% και καταλαμβάνει 13 από της 19 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου ενώ ο αντίπαλος συνδυασμός του Γιώργου Σμαραγδή “Νέα Πνοή” συγκεντρώνει ποσοστό 33,5% και καταλαμβάνει 6 έδρες στο Νέο Δ.Σ.
Ο Παύλος Τζιβανίδης είναι Δήμαρχος μιας άλλης πόλης από αυτής που ζούμε σήμερα. Ο Άλιμος του 1975 είναι ένα κατασκεύασμα των Συνταγματαρχών όπου Άλιμος και Σούρμενα αποτελούν έναν ενιαίο Δήμο.
Από τις πρώτες ενέργειες του κ. Τζιβανίδη η απόκτηση ενός χώρου στέγασης του Δημαρχείου. Και ο χώρος βρίσκεται στο σπίτι του στρατηγού Νικ. Κοσίντα, χώρος που είχε παραχωρηθεί στον Γερμανό Γ. Γκρώμαν ο οποίος στην κατοχή ασκεί κατασκοπεία υπέρ των Γερμανών. Ο Δήμαρχος κινητοποιείται για να περάσει το δημευμένο από το Ελληνικό Δημόσιο ακίνητο στην ιδιοκτησία του Δήμου, κάτι που δεν αργεί να γίνει πραγματικότητα.
Η Επταετία είχε λυγήσει οικονομικά το Δήμο και από τις πρώτες ενέργειες του Παύλου Τζιβανίδη ο περιορισμός των εξόδων στα απαραίτητα προκειμένου να εξοφληθούν οφειλές προηγούμενων ετών.
Η πλατεία εκτελωνιστών, Θουκυδίδου, το αποχετευτικό δίκτυο, τα χωματουργικά έργα σε διάφορους δρόμους, ο πρώτος βρεφονηπιακός σταθμός στην Ελλάδα και οι 3 παιδικοί σταθμοί, το πράσινο, το πνευματικό και Κοινωνικό Κέντρο Αλίμου “Η ΈΝΩΣΗ” ήταν από τα πρώτα έργα της νέας Διοίκησης.
Το 1978 οι Δημοτικές εκλογές γίνονται με τη συμμετοχή δυο μόνο συνδυασμών. Η παράταξη του κ. Τζιβανίδη “Δημοκρατική Ενότητα” Λαμβάνει από την πρώτη Κυριακή ποσοστό 59.88%  και δέκα έδρες αναδεικνύοντας για δεύτερη φορά τον επικεφαλή της Δήμαρχο ενώ η αντίπαλη παράταξη του Ανδρέα Μαγείρου “Δημοτική Ανανέωση” λαμβάνει το 40,12% και πέντε έδρες. Είναι η εποχή που ο Άλιμος αποχωρίζεται από τα Σούρμενα και γίνεται ξεχωριστός Δήμος έχοντας πλέων 15 αντί 19 εδρών.
Στη δεύτερη θητεία του ο Παύλος Τζιβανίδης ξεκινά τα αντιπλημμυρικά έργα στην περιοχή Κυθηρίων ενώ το 1981 ιδρύεται και ο Ναυτικός Όμιλος Αλίμου.
Το 1982 νέος Δήμαρχος στον Άλιμο εκλέγεται ο Βασίλης Γαβριέλης Ξένος στην Δεύτερη Κυριακή. Στις εκλογές εκείνες θα συμμετέχουν 5 συνδυασμοί μεταξύ των οποίων και του κ. Τζιβανίδη.
Τα επόμενα χρόνια θα βρουν τον κ. Τζιβανίδη να ασχολείται έντονα με τις τέχνες. Με το θέατρο και με την ποίηση. Λατρεύει τον Βάρναλη, τον Ισοκράτη, αγωνιά και εργάζεται μέχρι και σήμερα για την ακαδημία της ιστορίας στον Άλιμο.
Ως παιδί πρόσφυγα δε θα μπορούσε να μην ασχοληθεί με τον εκτός Ελλάδας Ελληνισμό. Λίγα χρόνια αργότερα γίνεται πρόεδρος της κοινότητας των Ποντίων στο Βέλγιο μιας από τις ποιο δυναμικές κοινότητες του Ελληνισμού στην Ευρώπη.
Ο Παύλος Τζιβανίδης είναι ιστορικά ο πρώτος Δήμαρχος Αλίμου. Όμως σήμερα με την ασφάλεια του χρόνου ο Τζιβανίδης υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από έναν καλό Δήμαρχο ή τον πρώτο Δήμαρχο αυτής της Πόλης. Υπήρξε και είναι ακόμη και σήμερα ένας γνήσιος φιλόπατρις του Αλίμου, που έμαθε πολύ καλά την ιστορία αυτού του τόπου ανά τους αιώνες, που έζησε και συνδιαμόρφωσε την εξέλιξη του για πάνω από μισό αιώνα.
Στο πρόσωπο του σήμερα συναντά κανείς την πρόσφατη ιστορία του τόπου μας. Συναντά έναν άνθρωπο που ταυτίστηκε με την ιστορία αυτής εδώ της πόλης, έναν γνήσιο Αλιμιώτη και ας μην είναι γέννημα αυτού εδώ του τόπου.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Μέρος πρώτο
Η χούντα, η μεταπολίτευση, τα πολιτικά ρεύματα της εποχής, οι υποδομές, οι δύσκολες αποφάσεις

Δημοτικός  Σύμβουλος από το 1964 όταν η Χούντα σας καθαιρεί το 1967. Πως είναι εκείνες οι ημέρες για τον Άλιμο αλλά και για ένα δημόσιο πρόσωπο που καθαιρείται από το αξίωμα του από μία Χούντα.

Απ ότι θυμάμαι δεν ήταν και εύκολα, δεν έπρεπε να λέμε τις αλήθειες που είχαμε ζήσει.

Τα χρόνια της μεταπολίτευσης πως βρίσκουν τον Άλιμο;

Η μεταπολίτευση βρίσκει τον Άλιμο με ένα μεταβατικό διορισμένο Δημοτικό Συμβούλιο μέχρι και το 1976. Έναν Δήμο μεγαλύτερο από το σημερινό καθώς η Χούντα είχε κάνει ενιαίο το Δήμο Αλίμου και τα Σούρμενα. Έτσι για μια περίοδο μέχρι και το 1980 περίπου ήμουν Δήμαρχος και των δύο πόλεων. Τότε μάλιστα (1976) είχα στο Συνδυασμό μου και δύο Δημοτικούς Συμβούλους από το χώρο του ΚΚΕ το Κορτζίδη (τον πατέρα) που είχε διαγραφεί από το κόμμα λόγω συνεργασίας με τους Αναθεωρητικούς και τον Αμαραντίδη.
Ήταν μια δημιουργική περίοδο κατά την οποίο ο Άλιμος άρχιζε να ανθίζει. Ήταν μια εποχή με πολλές τάσεις στην κοινωνία. Προσωπικά είχα την τύχη να είμαι από τα ιδρυτικά μέλη του ΚΟΔΗΣΟ (Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού) στην ιδρυτική συνδιάσκεψη της Θεσσαλονίκης, με τον Πεσμαζόγλου Γιάννο.
Τότε βέβαια είχαμε στον Άλιμο ένα Όνειρο. Τη δημιουργία της Ακαδημίας της ιστορίας που ελπίζω κάποια στιγμή να προλάβω να τη δω.

Ποια θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν τα “πολιτικά ρεύματα” του Αλίμου τη δεκαετία του 70';

Αναζητούσαμε να βρούμε την έννοια της λέξης αλήθεια. Αυτή ήταν η τάση των περισσοτέρων. Υπήρχαν βέβαια και ορισμένοι που λάτρευαν τη Χούντα, τη μη ελευθέρα βούληση του ανθρώπου που θέλουνε να μας βάζουν στη μάντρα ή στο κλουβί των λεόντων για να μην ακούγεται η αλήθεια.

Μια μάχη δηλαδή συντηρητικών δυνάμεων και …

Συντηρητικών; Πολύ ήπια το λες! Σαν Δημοσιογράφος οφείλεις να χρησιμοποιείς δεοντολογικές εκφράσεις αλλά δεν ήταν έτσι. Τίποτα. Στο κλουβί! Όπως βάζουνε τα καναρίνια να λαλάνε λυπημένα λόγο της σκλαβιάς.

Αυτήν την αναζήτηση της αλήθειας όπως λέτε, πότε πιστεύετε ότι κατακτήθηκε αργότερα και αν κατακτήθηκε;

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η αλήθεια δε βρέθηκε ποτέ! Αποτέλεσμα η σημερινή πολιτική κατάσταση.

Ακούμε συχνά για την αποχή των πολιτών από τα κοινά. Πως ήταν η κατάσταση τη δεκαετία του '70 ως προς το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή του κόσμου στα κοινά;

Σήμερα έχει δίκιο ο κόσμος που δε συμμετέχει. Κανείς δε μας λέει την αλήθεια όπως είπαμε και νωρίτερα. Όλοι κοιτάνε το άτομο τους. Σήμερα λέει δέχονται το κοινό. Λάθος. Πολίτες όχι κοινό.
Στις μέρες μου έρχονταν πρωί πρωί στο σπίτι μου να μου πουν τα παράπονα τους.

Τι σας ζητάγανε συνήθως;

Μου είχαν έρθει μέχρι και μανάδες που μου ζητούσαν προίκα για το παιδί τους να το παντρέψουν.

Υποψήφιος Δήμαρχος 2 φορές χωρίς χρίσμα. Σας βοήθησε ή σας δυσκόλεψε αυτό;

Είχα τότε ένα “σύνθημα”. Εγώ ποτέ δεν υπήρξα με τα κόμματα αλλά με τους κόμματους!
Ψηφιζόμουνα από τους πολίτες και όχι από τα κόμματα. Ίσως γιατί για τα κόμματα ήμουν άχρηστος(γέλια).
Αυτό με βοήθησε κάπως γιατί και οι κομματικά φανατικοί δεν μπορούσαν να με κατηγορήσουν. Ακόμη και την πενιχρή αμοιβή του Δημάρχου δεν την έβαζα στη τζέμπη μου. Οι άνθρωποι ήθελαν και θέλουν έντιμους ανθρώπους και ιδεολόγους και τους ψηφίζουν αυτούς τους ανθρώπους απ' όλα τα κόμματα.

Ποια θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν τα μεγάλα προβλήματα της εποχής;

Οι παράδες! Τα λεφτά. Πολλές φορές αναγκαζόμουν και πλήρωνα από τα ανταποδοτικά τέλη τους εργάτες τους Δήμου. 5-6 εργάτες είχαμε τότε. Το σημερινό Δημοτικό κατάστημα το είχα πάρει εγώ από τις Γερμανικές επανορθώσεις. Ήταν βέβαια πρόβλημα και το αποχετευτικό και το ρυμοτομικό της πόλης.

Υπάρχει κατά τη γνώμη σας κάποιο πρόβλημα εκείνης της εποχής που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να απασχολεί τον Άλιμο;

Η ποιότητα των ανθρώπων που ασχολιόντουσαν με τα κοινά. ΑΝΡΩΠΟΣ, Απάνθρωπος και Παλιάνθρωπος και δυστυχώς η παιδεία δεν παιδεύει για να μορφώσει παιδεύει για να παιδεύει τα παιδιά.

Το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των Δήμων;

Δεν είχαμε πολλές αρμοδιότητες τώρα οι Δήμοι είναι αφεντάδες. Ακόμη και τα ταμεία του Δήμου ήταν μέσω της Νομαρχίας. Σήμερα η Ευρώπη έχει γίνει το κράτος των πόλεων και όχι των κρατών.

Ποιες ήταν οι βασικές αρμοδιότητες ενός Δημάρχου τη δεκαετία του '70;

Αν κατάφερνες να είχες το Δήμο καθαρό είχες πετύχει. Με τα ανταποδοτικά τέλη πληρώναμε τους μισθούς γιατί δεν είχαμε χρήματα.

Οι πρώτες υποδομές για το Δήμο για τις οποίες εργαστήκατε;

Το Δημαρχείο, ότι μπορούσαμε από κάποιους δρόμους και το αποχετευτικό σύστημα.  Επί ημερών μου έγινε περίπου το 80% των αποχετεύσεων και στο Άνω και στο Κάτω Καλαμάκι.

Άνω και Κάτω Καλαμάκι είπατε, τι είναι πάλι αυτή η ιστορία και από πότε κρατάει;

Τρωγόμασταν! Εγώ είχα φίλους και στο πάνω Καλαμάκι και στο κάτω. Μπορώ να πω ότι στο Άνω Καλαμάκι έχει καλύτερο ρυμοτομικό σχέδιο. Το κάτω έγινε από τους κουμπάρους του Μπραχαμίου και τότε είχε βγει μάλιστα τι Μπαχάμες τι Μπραχάμες! Στο κάτω Καλαμάκι οι δρόμοι έγιναν με μια λογική να μη κοπεί το οικόπεδο του κουμπάρου.
Θέλαμε τότε το Άνω Καλαμάκι να έχει Δήμαρχο δικό του όπως το ίδιο ήθελε και το κάτω Καλαμάκι.

Με την εμπειρία που πλέον έχετε πιστεύεται ότι θα μπορούσαν να προβλεφθούν περισσότεροι χώροι στο Κάτω Καλαμάκι;

Ναι μπορούσαν αν ήταν προληπτικοί οι διοικούντες. Για παράδειγμα απέναντι από του Παπαστράτη και του Λογοθετόπουλου (Διορισμένος Πρωθυπουργός επί κατοχής) ήταν ένας χώρος πολύ μεγάλος ανοιχτός. Εγώ επιχείρησα να τον εξαγοράσω αλλά δεν τα κατάφερα γιατί χριαζόντουσαν πολλά λεφτά που δεν τα είχα.
Όλες αυτές οι πολυκατοικίες οι τεράστιες εκεί έγιναν επί επταετίας ενώ στο παραλιακό μέτωπο επιτρέπονταν κτήρια μέχρι δύο ορόφους εκείνη την περίοδο ξεπετάχτηκαν αυτά τα μεγαθήρια.

 

Ποιες ήταν οι δύσκολες στιγμές ως Δήμαρχος και ποιες οι ευχάριστες;

Η ποιο χαρούμενες ήταν όταν μπορούσα να ανταποκριθώ στα καθήκοντα του επικεφαλής ενός Δήμου Πολιτών.

Σήμερα αν σας δινόταν ευκαιρία θα αλλάζατε κάποια απόφαση;

Έχουν αλλάξει πολύ οι συνθήκες και δεν νομίζω ότι μπορώ να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα. Σήμερα ο Άλιμος είναι αστικό προάστιο.

Αποζημίωση για τους Δημάρχους υπήρχε;

Τίποτα. 25000 δραχμές το μήνα που ούτε για τα έξοδα παραστάσεως δε φτάνανε. Και αυτά που έπαιρνα τα μοίραζα ως κοινωνική πρόνοια σε φτωχές οικογένειες αλλά και σε φάρμακα από το φαρμακείο μου.

 

 

Συνέντευξη στο Alimos – News παραχώρησε ο Moustafa El Ajouz, Σύμβουλος Τύπου της Παλαιστινιακής Πρεσβείας στην Ελλάδα.
Ο κύριος Ajouz βρέθηκε πρόσφατα στον Άλιμο σε μια εκδήλωση προσκεκλημένος της οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ στον Άλιμο.
Εκεί τον συναντήσαμε και εμείς και δέχτηκε να μας παραχωρήσει μια συνέντευξη μια αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στην Γάζα.
Σε μια συνέντευξη που εκπλήσσει για το περιεχόμενο της ο κύριος Ajouz αφήνει στην άκρη τη «διπλωματική» γλώσσα και μιλάει με θάρρος και ουσία για τα προβλήματα της πατρίδας του.
Οι απαντήσεις του είναι άκρως ενδιαφέρουσες στην συνέντευξη που ακολουθεί παρακάτω.
 
 

Η Γάζα σήμερα
«Το Ισραήλ δεν επιτρέπει την απρόσκοπτη μεταφορά της ανθρωπιστικής βοήθειας»

Κύριε Αζούζ ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Λωρίδα της Γάζας, από πλευράς ανθρωπιστικής (Νοσοκομεία, διατροφή, νερό, στέγαση των αστέγων κ.λ.π.);

Η κατάσταση είναι όπως φαντάζεστε τραγική. Μια απλή ανάγνωση της τελευταίας αναφοράς του Ειδικού Συντονιστή του ΟΗΕ για την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα αποκαλύπτει το μέγεθος της καταστροφής. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι παραμένουν άστεγοι – αφού βομβαρδίστηκαν τα σπίτια τους – ενώ δεκάδες χιλιάδες παραμένουν χωρίς τις βασικές ανάγκες, κυρίως νερό και ηλεκτρικό ρεύμα. Δεκάδες σχολεία κατεστραμμένα ολοσχερώς, ακόμα και νηπιαγωγεία, δεκάδες κυβερνητικά κτίρια ισοπεδώθηκαν, τα οκτώ νοσοκομεία είναι υπερπλήρη. Το πιο τραγικό όμως είναι οι χιλιάδες τραυματίες, πολλοί από τους οποίους θα παραμείνουν ανάπηροι όπως επισημαίνουν οι διεθνείς οργανώσεις. Όσο για τα φάρμακα και τα τρόφιμα, παρά την γενναιόδωρη ανταπόκριση πολλών χωρών – όπως η Ελλάδα – στην άμεση αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας, το Ισραήλ εξακολουθεί να μην επιτρέπει την απρόσκοπτη μεταφορά της στον λαό μας στη Γάζα.

Για τους βομβαρδισμούς
«Πως μπορεί ο πιλότος στο F-16 να ρίχνει βόμβες διασποράς πάνω στα σπίτια των αμάχων ξεκληρίζοντας ολόκληρες οικογένειες;»

Εκείνες τις δύσκολες ημέρες για το λαό σας, ποιες ήταν οι σκέψεις σας, ποιες ήταν οι αγωνίες σας και ποιους είδατε να στέκονται στο πλευρό σας;

Αν και ως Παλαιστίνιος – και όπως κάθε Παλαιστίνιος – έχω ξαναδεί την Ισραηλινή βαρβαρότητα πολλές φορές, παρακολουθώντας από την τηλεόραση τις εικόνες φρίκης σκεφτόμουν πώς μπορεί ο άνθρωπος να φτάσει σε τέτοια κτηνωδία; Πως μπορεί ο πιλότος στο F-16 να ρίχνει βόμβες διασποράς πάνω στα σπίτια των αμάχων ξεκληρίζοντας ολόκληρες οικογένειες; Πώς μπορεί ένας αξιωματικός να δίνει εντολές για βομβαρδισμό ενός σχολείου με βόμβες λευκού φωσφόρου; Αλλά κυρίως πώς μπορεί να τον υπακούουν οι στρατιώτες του; Ο καλύτερα εξοπλισμένος στρατός του κόσμου ενήργησε ως μια συμμορία αδίστακτων δολοφόνων.  Συγκράτησα το πρόσωπο μιας νεαρής Ισραηλινής στρατιωτίνας που καθόταν στον πύργο ενός τανκ, και σκεφτόμουν «Πώς μπορεί να το κάνει αυτό; Ίσως δεν έχει παιδιά, αλλά ίσως και να έχει. Με τι τα νανουρίζει άραγε;» Στον αντίποδα αυτής της Ισραηλινής κτηνωδίας, υπήρξε ένα τεράστιο κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης με τον λαό μας από παντού. Σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα – και το λέω χωρίς καμία διπλωματική σκοπιμότητα ή διάθεση φιλοφρόνησης – νιώσαμε πραγματική αγάπη, από το κράτος, την κυβέρνηση, τα κόμματα, τους δήμους, τα συνδικάτα, τους απλούς ανθρώπους. Έχω να διηγηθώ πολλές ιστορίες. Και πολλές συγκινήσεις. Θα αρκεστώ σε μία. Στην επίσκεψη αλληλεγγύης στην πρεσβεία μας από αντιπροσωπεία της Ομοσπονδίας Αναπήρων Ελλάδας. Τους υποδέχθηκε ο Πρέσβης μας στο γραφείο του. Συγκλονιστικοί ήταν. Μεγάλες καρδιές. Μεγάλες ψυχές.

Για την εκλογή Ομπάμα
«Ο κύριος Ομπάμα είχε επισκεφθεί την Παλαιστίνη πέρυσι και διαβεβαίωσε τον Πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς ότι σε περίπτωση εκλογής του το Παλαιστινιακό θα ήταν στις άμεσες προτεραιότητες του»

Τι περιμένετε από τον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ; Είδάμε για παράδειγμα να είναι ανοιχτός στο διάλογο με το ΙΡΑΝ, να συνομιλεί με τον Παλαιστίνιο Πρόεδρο από τις πρώτες του στιγμές ως πρόεδρος των ΗΠΑ, να δίνει συνέντευξη στο Al Arabiya. Αισιοδοξείτε για το μέλλον της περιοχής;

Οι πρώτες κινήσεις του νέου αμερικανού Προέδρου ήταν όντως θετικές, αλλά περιορίζονται στο επίπεδο του συμβολισμού. Ελπίζουμε να προχωρήσει στο επίπεδο των πολιτικών πράξεων. Η εκλογή του έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη. Οφείλει να μην τους διαψεύσει. Ο κύριος Ομπάμα είχε επισκεφθεί την Παλαιστίνη πέρυσι και διαβεβαίωσε τον Πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς ότι σε περίπτωση εκλογής του το Παλαιστινιακό θα ήταν στις άμεσες προτεραιότητες του. Οι ΗΠΑ φέρουν ειδικό βάρος και ευθύνη για το Παλαιστινιακό. Χωρίς την πολύπλευρη υποστήριξη τους, το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να αψηφά τον ΟΗΕ, να συνεχίζει την κατοχή των Παλαιστινιακών εδαφών, να ασκεί κρατική τρομοκρατία.

Για την στάση της Ευρώπης
«θέλουμε πιο άμεση και ενεργή συμμετοχή της Ευρώπης στην ειρηνευτική διαδικασία»

Τι περιμένετε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα από την Ελλάδα;

Περιμένουμε πολιτικές πιέσεις και κυρώσεις εναντίον του Ισραήλ, και όχι επιβράβευση του όπως έγινε πρόσφατα με την αναβάθμιση των σχέσεων ΕΕ-Ισραήλ. Η Ευρώπη είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Ισραήλ. Άρα έχει τη δύναμη να του επιβάλει την πολιτική της βούληση. Η ΕΕ συμμετέχει στο Κουαρτέτο (ΟΗΕ, ΗΠΑ, ΡΩΣΙΑ, ΕΕ). Εμείς θέλουμε πιο άμεση και ενεργή συμμετοχή της Ευρώπης στην ειρηνευτική διαδικασία ώστε να εξισορροπήσει τη μεροληπτική και τυφλή αμερικανική υποστήριξη στο Ισραήλ. Είμαστε ευγνώμονες για την οικονομική βοήθεια της ΕΕ προς την Παλαιστινιακή Αρχή, αλλά θέλουμε και ένα ανάλογα μεγάλο πολιτικό ρόλο για την Ευρώπη. Όσο για την Ελλάδα, ήταν πάντα και παραμένει μια δυνατή φωνή υπέρ των δίκαιων αιτημάτων του Παλαιστινιακού λαού. Και για τη στάση της αυτή ο λαός μας είναι ευγνώμον. Εξάλλου οι Ελληνο-Παλαιστινιακές σχέσεις έχουν βαθιές ιστορικές ρίζες.

Για τις εκλογές στο Ισραήλ
«Εξελέγησαν κόμματα και πρόσωπα που όχι μόνο αρνούνται τη λύση των δύο κρατών αλλά καλούν ανοικτά για εθνοκάθαρση σε βάρος των Παλαιστινίων αράβων που ζουν στο Ισραήλ, όπως ο ανεκδιήγητος Αβιγκντόρ Λίμπερμαν»

Κύριε Αζουζ πως βλέπετε την πολιτική του Ισραήλ, απέναντι σας, με τη νέα του Κυβέρνηση;

Αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών στο Ισραήλ, οι οιωνοί δεν είναι καλοί. Η στροφή της Ισραηλινής κοινωνίας προς όλο και πιο δεξιές και ακραίες πολιτικές δυνάμεις είναι εξαιρετικά ανησυχητική για μας, και θα πρέπει να προβληματίσει έντονα τη διεθνή κοινότητα. Εξελέγησαν κόμματα και πρόσωπα που όχι μόνο αρνούνται τη λύση των δύο κρατών αλλά καλούν ανοικτά για εθνοκάθαρση σε βάρος των Παλαιστινίων αράβων που ζουν στο Ισραήλ, όπως ο ανεκδιήγητος Αβιγκντόρ Λίμπερμαν. Το κόμμα του Λίμπερμαν είναι πλέον το τρίτο σε δύναμη κόμμα και ξεπέρασε ακόμα και το Εργατικό κόμμα σε αριθμό εδρών στην Κνεσσέτ. Η ανάθεση της εντολής σχηματισμού κυβέρνησης στον ακροδεξιό Νετανιάχου – ο οποίος το 1993 είχε ψηφίσει εναντίον της επικύρωσης της Συμφωνίας του Όσλο – θα φέρει στην εξουσία τους θιασώτες του Σιωνιστικού ρατσισμού και τους εκφραστές του Εβραικού φονταμενταλισμού. Όσο για την πολιτική που θα ακολουθήσει μια τέτοια Ισραηλινή κυβέρνηση απέναντι μας δεν είναι δύσκολο να το προβλέψει κανείς. Συνεπώς, είναι ευθύνη της διεθνούς κοινότητας, κυρίως των ΗΠΑ και της ΕΕ, να προστατέψουν την ειρηνευτική διαδικασία την οποία είχαν εγγυηθεί οι ίδιοι.

Δικαίωμα στην ειρήνη και για τους δύο
«Εμείς, όπως έλεγε ο αείμνηστος Αραφάτ, θέλουμε την ειρήνη για τα παιδιά μας και για τα παιδιά τους»

Τι δικαιώματα και τι υποχρεώσεις αναγνωρίζετε στο Ισραήλ και τι εκείνο αντίστοιχα στους Παλαιστίνιους;

Το 1993, με βάση τη Συμφωνία του Όσλο, η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και το Ισραήλ αντάλλαξαν επιστολές αμοιβαίας αναγνώρισης. Συμφωνήθηκε μια μεταβατική περίοδος πέντε ετών αυτονομίας, την οποία θα ακολουθούσε μετά η ανακήρυξη του ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους. Από τότε έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια! Και αντί για κράτος έχουμε σήμερα τον κατακερματισμό των Παλαιστινιακών εδαφών με τα εκατοντάδες Ισραηλινά μπλόκα στη Δυτική ‘Οχθη, τον διπλασιασμό του αριθμού των Εβραίων εποίκων, τις μαζικές συλλήψεις – δώδεκα χιλιάδες Παλαιστίνιοι βρίσκονται στις Ισραηλινές φυλακές – την ανέγερση του Τείχους της Ντροπής, την πολιορκία της Γάζας. Το Ισραήλ προσπαθεί εδώ και εξήντα χρόνια να επιβληθεί στον Παλαιστινιακό λαό με τη δύναμη των όπλων. Η λύση όμως δεν μπορεί να είναι στρατιωτική. Η δύναμη δεν μπορεί να φέρει στο Ισραήλ την ασφάλεια που επιδιώκει. Μόνο η ειρήνη μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια για όλους. Εμείς, όπως έλεγε ο αείμνηστος Αραφάτ, θέλουμε την ειρήνη για τα παιδιά μας και για τα παιδιά τους. Αλλά για να έρθει η ειρήνη είναι απαραίτητη προυπόθεση η ίδρυση του ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους, στα εδάφη του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, όπως ορίζουν όλα τα διεθνή ψηφίσματα και όπως απαιτεί όλη η διεθνής κοινότητα.

Χαμάς – Φατάχ
«Με τη Χαμάς μας ενώνει ο αγώνας και η αντίσταση κατά της Ισραηλινής κατοχής. Μας χωρίζουν όμως ιδεολογικές διαφορές»

Είπατε πρόσφατα σε μια ομιλία σας στον Άλιμο ότι τα νοσοκομεία και τα σχολεία που καταστρέφει το Ισραήλ δεν είναι της Χαμάς αλλά του Παλαιστινιακού λαού. Πως όμως μπορεί να υπάρξει μια μέρα που δεν θα είναι εύκολο στους αντιπάλους σας να μιλούν για Χαμάς και Φατάχ, αλλά για Παλαιστινιακό Λαό και ποιες οι ευθύνες και των δύο αυτών οργανώσεων για την κατάσταση αυτή;

Με τη Χαμάς μας ενώνει ο αγώνας και η αντίσταση κατά της Ισραηλινής κατοχής. Μας χωρίζουν όμως ιδεολογικές διαφορές. Αλλά αυτό συμβαίνει σε όλες τις κοινωνίες. Στην περίπτωση μας όμως, ο διχασμός αυτός του λαού μας έβλαψε και βλάπτει σοβαρότατα την εθνική μας υπόθεση. Για το λόγο αυτό, ο Πρόεδρος Αμπάς πήρε πολλές πρωτοβουλίες για την εθνική συμφιλίωση. Η τελευταία μεσολαβητική προσπάθεια της Αιγύπτου φαίνεται να έφερε θετικά αποτελέσματα. Συμφωνήσαμε ήδη στη δημιουργία νέας κυβέρνησης εθνικής αποδοχής η οποία θα είναι μεταβατική και θα έχει ως κύριο αντικείμενο την προετοιμασία των προεδρικών και βουλευτικών εκλογών πριν το τέλος του έτους, ώστε να αποφασίσει ο λαός μας δημοκρατικά για την τύχη του και την πορεία του.

Ανεξάρτητη Παλαιστίνη
«Αυτή η μέρα, αργά ή γρήγορα, θα έρθει»

Σχεδόν 60 χρόνια αγώνων και θυσιών, πόσο κοντά βλέπετε την ημέρα που οι Παλαιστίνοι θα αποχτήσετε τη δική σας πατρίδα επίσημα;

Αυτή η μέρα, αργά ή γρήγορα, θα έρθει. Δύο γενιές Παλαιστινίων στερήθηκαν τα στοιχειώδη ανθρώπινα, πολιτικά και εθνικά δικαιώματα τους. Δύο γενιές Παλαιστινίων αγωνίστηκαν, θυσίασαν, αντιστάθηκαν. Το Ισραήλ δεν μπόρεσε και δεν θα μπορέσει να μας αφανίσει. Είμαστε λαός με ιστορία και πολιτισμό. Η πατρίδα μας είναι η γενέτειρα των τριών μονοθειστικών θρησκειών. Όσο πιο σύντομα έρθει η μέρα της δικαίωσης, με τον τερματισμό της Ισραηλινής κατοχής και την ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους μας, τόσο το καλύτερο. Για μας, για τους Ισραηλινούς, για όλους. Το πρόβλημα είναι απλό. Είναι η Ισραηλινή κατοχή. Και η λύση επίσης απλή. Τερματισμός της κατοχής.

Ο Σωκράτης Μάλαμας θα παραχωρήσει συνέντευξη στο Alimow-News. Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του ο γνωστός και αγαπημένος καλλιτέχνης θα απαντήσει στις ερωτήσεις των αναγνωστών του Alimos – News.
Ο Σωκράτης Μάλαμας θα βρεθεί στον Άλιμο σε μια μοναδική βραδιά το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο του πρώτου φεστιβάλ «πολιτισμός στο λόφο» και θα δόσει συνέντευξη απαντώντας στις ερωτήσεις των επισκεπτών του Alimos-News.
Στείλε τις ερωτήσεις σου στο alimosnews@gmail.com το συντομότερο δυνατό!!!

Το Alimos – News εγκαινιάζει μια νέα ενότητα με μια θεματική συνέντευξη για τα οικονομικά του Δήμου, με τον Αντιδήμαρχο Διοικητικών Νίκο Παπανικολάου.
Ο κ. Παπανικολάου απαντάει σε ζητήματα «καυτά» για την πόλη μας. Για τα χρέη του Δήμου, τους εργαζόμενους, την κεντρική πολιτική της διοίκησης. Αν και η συνέντευξη γίνεται για τα οικονομικά του Δήμου ο Αντιδήμαρχος απαντά και σε ερώτηση για το κλειστό γυμναστήριο που έχει ανάγκη ο Άλιμος.

 

Νίκος Παπανικολάου «Δεν λύσαμε όλα τα προβλήματα που κληρονομήσαμε , αλλά είμαστε βέβαιοι ότι βρισκόμαστε στη σωστή κατεύθυνση»

 

Ποιες ήταν οι σημαντικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε στα νέα σας καθήκοντα ως Αντιδήμαρχος Διοικητικών Αλίμου;
Από την πρώτη ημέρα που ανέλαβα τα καθήκοντα του Αντιδημάρχου των Διοικητικών Υπηρεσιών του Δήμου έθεσα ως στόχο την αποκατάσταση της αξιοπιστίας των Υπηρεσιών. Είχαμε το παράδοξο η Δήμος μας να λειτουργεί με περισσότερο προσωπικό από Δήμους μεγαλύτερους αλλά ο πολίτης να μην εισέπραττε τα ανάλογα αποτελέσματα. Και η αιτία ήταν η λάθος αξιοποίηση του προσωπικού.  Έτσι αυτό που έκανα ήταν μια ανακατανομή του προσωπικού ανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες δίνοντας έμφαση εκεί που πραγματικά υπήρχε ανάγκη, όπως η καθαριότητα.

Τέλος μέσα από μία καλή συνεργασία με τον Σύλλογο των εργαζομένων δώσαμε λύσεις σε πολλά χρονίζοντα προβλήματα των εργαζομένων. Ως Αντιδήμαρχος και για την παιδεία η συνεργασία μας με τους εμπλεκόμενους φορείς είναι άριστη. Είμαστε πάντα στη διάθεση όλων και δρομολογούμε λύσεις για όλα τα θέματα της παιδείας. Θέλω να πω ξεκάθαρα, σε κάθε τόνο, για τη σημερινή Διοίκηση η εξυπηρέτηση του Δημότη είναι θέμα πρώτης προτεραιότητας. 

Όταν προεκλογικά μιλούσαμε για την κακή οικονομική κατάσταση του Δήμου , μας  έλεγαν ότι όλα αυτά ήταν προεκλογική υπερβολή.  Στις 31.12.06 το χρέος του δήμου και των ΝΠΔΔ ξεπερνούσε τα 30 εκατομμύρια ευρώ. Σήμερα μετά από 18 μήνες σκληρής δουλειάς , αυστηρό περιορισμό των δαπανών και προσπάθεια αύξησης των εσόδων, είμαστε βέβαιοι ότι θα ανατάξουμε τον Δήμο. Στο διάστημα αυτό αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα με τους επί μήνες απλήρωτους εργαζόμενους καθώς επίσης και την προσπάθεια πληρωμής προμηθευτών του  Δήμου που εκκρεμούν πολλά χρόνια. Δυστυχώς βέβαια για τον Δήμο ακόμη και σήμερα η οικονομική κατάσταση παραμένει αρκετά δύσκολη. Δεν λύσαμε όλα τα προβλήματα που κληρονομήσαμε , αλλά είμαστε βέβαιοι ότι βρισκόμαστε στη σωστή κατεύθυνση.   

Σε ποιο ποσό ανέρχεται ο δανεισμός και τι πρόκειται να κάνετε σχετικά;

Ο Δήμαρχος και εγώ προερχόμαστε από τον αθλητισμό και μας απασχολεί ιδιαίτερα το ζήτημα αυτό. Έχουμε τη βούληση και τη θέληση να δημιουργήσουμε ένα κλειστό Γυμναστήριο, αλλά αυτή τη στιγμή η οικονομική κατάσταση του Δήμου δεν μας επιτρέπει για κάτι τέτοιο. Γι’ αυτό προχωρήσαμε στην ανακατασκευή όλων των ανοιχτών Γυμναστηρίων , προκειμένου η νεολαία του Δήμου μας , να μπορεί να αθλείται. Επίσης κάναμε παρεμβάσεις στο ήδη υπάρχον κλειστό Γυμναστήριο προκειμένου να βελτιωθούν οι εγκαταστάσεις του.