Ο Ζακ Στεφάνου είναι μόλις 26 ετών κ’ όμως έχει μια παρουσία τα τελευταία χρόνια στην Ελληνική μουσική σκηνή που θα ζήλευαν πολλοί μεγαλύτεροι του.
Ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη πριν μερικά έρχεται να συμπληρώσει την μουσική παράδοση της πόλης.
Ένα ήσυχο πρωινό Σαββάτου στη στοά του βιβλίου ο κόσμος δεν είναι παρά ελάχιστος. Ίσως λίγο παρακάτω προς την Ερμού να ναι πιο πολύς αλλά έτσι ίσως είναι καλύτερα.
Από το facebook μέχρι τη Σωτηρία Μπέλου και το Ζαμπέτα, από τα σκυλάδικα τις Θεσσαλονίκης και τις αποδείξεις μέχρι τα blogs, την Καθημερινή και την Ελευθεροτυπία.
Πολλά χωράν σε μια συνέντευξη με το Ζακ Στεφάνου γιατί πολλού μπορούν να ειπωθούν και ελπίζουμε με χαρά να διαβαστούν.

Επιμέλεια: Οδυσσέας Κορακίδης

Μπάντα και πολύ πετυχημένη. Σε εποχές που δεν συνηθίζεται. Πως προέκυψε;

Είναι και μόδα της εποχής. Πριν αρχίσω εγώ να κάνω την μΠάντα-Κοάλα είχαν αρχίσει να βγαίνουν ξανά κάποιες μπάντες στη φόρα, όχι του χώρου της ροκ τόσο όσο της ποπ.
Ξεκίνησε πάλι από τη Θεσσαλονίκη το όλο θέμα όπου είχαν αρχίσει να ξαναβγαίνουν μπάντες και στο ξενόφωνο και στο Ελληνόφωνο και κάποιοι καλλιτέχνες είχαν ξεκινήσει να έχουν τους μόνιμους μουσικούς τους.
Εν τέλει αυτοί οι άνθρωποι που ήμασταν μαζί και παίζαμε αποφασίσαμε να έχουμε και ένα όνομα.

μΠάντα-Κοάλα

μΠάντα-Κοάλα γιατί εγώ επέμενα ότι πρέπει να έχει μέσα τη λέξη μπάντα! Η μπάντα που παίζει τα πάντα ή η μπάντα ρει… (τα πάντα ρει) και όπως το έγραφα άρχισα να το γράφω διαφορετικά,  έγραψα ένα μ μικρό και ένα π κεφαλαίο και λέω τέλεια έτσι θα λεγόμαστε μπάντα-κάτι και μου λένε από το συγκρότημα σιγά μη λεγόμαστε και κοάλα και λέω γιατί να μη λεγόμαστε και κοάλα!!
μΠάντα-Κοάλα τι καλό που ακούγεται!

Οπότε να προσέχει κανείς τι λέει

Ναι ναι γιατί μπορεί να μείνει για πάντα ή για μπάντα!

Είστε στο ΚοοΚοο από 15 Οκτωβρίου, αρχικά υπήρχε μια αίσθηση για τέλη Ιανουαρίου να έχετε ολοκληρώσει τις εμφανίσεις σας. Ο κόσμος όμως φαίνεται σας κράτησε μέχρι τέλη Μαρτίου. Περιμένατε τέτοια αποδοχή από τον κόσμο;

Αρχικά ήταν να τελειώσουμε τον Δεκέμβριο ούτε καν μέχρι τέλη Γενάρη. Εγώ το ήξερα από την αρχή ότι θα κρατούσε τόσο. Καμιά φορά πρέπει απλά να πείσεις τους μαγαζάτορες.

Εκεί είναι το δύσκολο…

Το ήξερα γιατί είχαμε ήδη μια παράσταση που ήταν φτιαγμένη με γνώμονα τον κόσμο και όχι με γνώμονα εμάς, αλλιώς θα παίζαμε μια ώρα και σαράντα λεπτά, την στιγμή δηλαδή που κουραζόμαστε και θέλουμε να κατέβουμε από το stage, θα παίζαμε μόνο τραγούδια δικά μας και κάποιες διασκευές.
Εν τέλει σκεφτήκαμε να το δούμε πιο παρείστικα το θέμα σε συνεργασία με τους ανθρώπους που είναι από κάτω. Να μην είμαστε οι ντίβες που παίζουν απλά τα τραγούδια τους.
Βασικά δεν είναι συναυλία. Σε μια συναυλία το καλοκαίρι το κλίμα είναι αλλιώς, μπορείς απλά να παρουσιάσεις το υλικό σου, αλλά σε ένα μαγαζί θες ποιο άμεση σχέση. Ο κόσμος είναι λιγότερος δεν είναι χιλιάδες.
Προσθέσαμε και ένα πρόγραμμα που είναι η ιστορία της μουσικής από το 1950 μέχρι σήμερα, το οποίο το κάνουμε μέσα σε ένα μισάωρο, χορεύουμε τραγουδάμε, παρουσιάζουμε ουσιαστικά όλη τη μουσική από το ’50 μέχρι σήμερα, όλα τα χορευτικά είδη.
Είναι πολύ αστείο βέβαια γιατί γελοιοποιούμε και κανιβαλίζουμε το θέμα, τόσο με τις άγαρμπες χορογραφίες μας όσο και με τα αξεσουάρ, περούκες, γάντια κλπ

Ήσασταν πρόσφατα Θεσσαλονίκη μια πόλη με την οποία όπως φαίνεται έχετε ιδιαίτερους δεσμούς. Τι ακριβώς είναι για σας η Θεσσαλονίκη;

Κοίτα αρχικά είναι η γενέτειρα μου. Οπότε ο δεσμός είναι σε βασικό επίπεδο. Εκεί γεννήθηκα εκεί μεγάλωσα.
Ο δεσμός ο υπόλοιπος δεν είναι πολύ ιδιαίτερος μιας και στα 19 μου εγώ έφυγα. Έπεσα και στην μετά εφηβική μου περίοδο όπου η πόλη είχε καταστραφεί πολιτιστικά, είχε φύγει όλο το προηγούμενο κύμα που υπήρχε με της Τρύπες, τα Σπαθιά, τις Μάσκες, και ήταν ένα τεράστιο σκυλάδικο όλη η πόλη.
Τώρα πηγαίνουμε, γιατί είναι καταρχήν φτηνά για μας… δηλαδή μένουμε στους γονείς μου (γέλια), δεύτερον για να βλέπω τους γονείς και τους φίλους μου.
Γενικά επιδιώκουμε και οι υπόλοιποι καλλιτέχνες του χώρου της underground και της ροκ σκηνής, να δημιουργηθούν στην πόλη κάποια στέκια οπου έστω οι 1000 άνθρωποι  που υπάρχουν και δεν θέλουν να ακούσουν τον Πάνο Κιάμο να μπορούν να δουν αυτό το διαφορετικό πράγμα που έχει πολύ κιθάρα και πολύ ένταση.

Αλλάζει η πόλη αυτή τη στιγμή;

Προφανώς και αλλάζει. Από την πρώτη στιγμή είναι σε διαδικασία αλλαγής απλά αυτή η διαδικασία είναι λίγο μεγάλη!!
Χρειάζονται πάντα ένα δυο φωτισμένοι άνθρωποι που να έχουν και φράγκα βέβαια να φτιάξουν ένα χώρο ή δύο χώρους ή τρεις, δέκα που να μπορούμε να εκφραζόμαστε γιατί δεν είναι μόνο η δισκογραφία. Η δισκογραφία είναι το ένα κομμάτι. Μπορούμε όλοι να κάνουμε δισκογραφία και να πηγαίνει μια χώρα πολύ καλά δισκογραφικά. Το Βέλγιο για παράδειγμα είναι εξαιρετικό στη δισκογραφία. Δε σημαίνει ότι στο Βέλγιο υπάρχουν υποχρεωτικά και πολλές σκηνές για να παίζεις live. Δεν είναι αλληλένδετα πάντα.

Τα νέα εργαλεία προβολής όπως για παράδειγμα το facebook είναι μια απάντηση στις δισκογραφικές ή σε παλιά εργαλεία επικοινωνίας και διαφήμισης;

Όχι πλήρως. Γιατί πάντα θες κεφάλαιο. Το facebook σαφέστατα είναι ένα πολύ καλό εργαλείο αλλά έχει έναν περιορισμό. 5000 φίλους. Άντε να κάνεις ένα δεύτερο προφίλ που εκεί ανεβαίνει το επίπεδο δυσκολίας χειρισμού θες δηλαδή όχι έναν άνθρωπο, δύο ανθρώπους, εσύ την κοπέλα σου ή όλο το συγκρότημα και να έχεις 10.000 φίλους που είναι μια σταγονίτσα. Πάντα η παραδοσιακή διαφήμιση που έχει να κάνει με την αφίσα, με την αναφορά των ραδιοφωνικών παραγωγών με την αγάπη των δημοσιογράφων στο να κάνουν αφιερώματα, συνεντεύξεις, να έρχονται στα μαγαζιά και να κάνουν κριτική  και βέβαια η επαφή με τον κόσμο θα είναι πολύ πιο δυνατά μέσα από οποιοδήποτε ίντερνετ.

Ετοιμάζεται νέα δισκογραφική δουλεία. Μιλήσε μας λίγο για αυτό, πως προέκυψε τι θα περιλαμβάνει, πότε να την περιμένουμε;

Έχουμε ήδη μια νέα δισκογραφική δουλεία. Συζητάμε τους τρόπους με τους οποίους θα βγει. Συζητάμε, έχουμε πολύ καλές εξελίξεις αλλά δε λέω τίποτα σε κανέναν. Σε ένα μήνα από τώρα νομίζω θα έχει βγει ο δίσκος και ο τίτλος θα είναι Koalaboration (η συνεργασία μεταξύ των κοάλα)

Τι σε ενθουσιάζει, τι σε ξενερώνει, τι σε προβληματίζει, τι σε κινητοποιεί;

Με ενθουσιάζουν οι εγκαταστάσεις των λειτουργικών συστημάτων στους υπολογιστές, ειδικά όταν μιλάμε για Linux.
Με ξενερώνουν οι τύποι που πίνουν και οδηγάνε ενώ μπορούν να πάρουν ένα ταξί ας πούμε. Με ξενερώνουν γιατί φοβάμαι για τη ζωή μου την ίδια για αυτό που μπορεί να γίνει.
Με προβληματίζει οτιδήποτε διαβάζω ή σκέπτομαι ή κοιτάω, τηλεόραση δεν έχω.

Τηλεόραση γιατί δεν έχεις;

Γιατί δεν χρειάζεται! Είναι λίγο άχρηστη. Έχουμε τόσα πράγματα για να ενημερωθούμε, ταινίες μπορείς να δεις στο dvd,

Τι σε κινητοποιεί;

Αυτό είναι δύσκολο! Δεν κινητοποιούμε πάρα πολύ εύκολα. Με κινητοποιεί η πολύωρη επεξεργασία των δεδομένων που έχω πάρει τον προηγούμενο μήνα.
Η καμία φορά ένα σοκ. Ένα μάλωμα με την κοπέλα μου ή κάποια σοβαρή συζήτηση με κάποιον από τους μουσικούς μου.

Διάβασα πρόσφατα σε μια συνέντευξη σου στο Υποβρύχιο να λες «τα όνειρα για τις πράξεις είναι ό, τι η θεωρία για την επιστήμη». Αναρωτήθηκα πόσο εύκολες είναι τελικά οι πράξεις, όταν έχουν μάλιστα και ένα κόστος;

Δεν πιστεύω ότι έχει σημασία το αν είναι εύκολες ή όχι ακόμη και αν έχουν ένα κόστος. Ο σκοπός δηλαδή είναι να γίνουν χωρίς να δώσεις σημασία στο κόστος. Πως κάναμε όταν ήμασταν δεκαπεντάχρονοι και παίζαμε μπουγέλο;
Δεν μας ενδιέφερε αν ο άλλος είχε επάνω του κάτι πολύτιμο που μπορεί να καταστρεφόταν. Παίζαμε μπουγέλο, αυτό χρειαζόταν δε μας ενδιέφερε το κόστος ούτε οι αποβολές. Πλέον σκεφτόμαστε αρχικά τις συνέπειες και μετά σκεφτόμαστε αν θα το κάνουμε βάση αυτών των συνεπειών.
Αυτό έλεγα στην συνέντευξη, να μπορούμε να πραγματοποιούμε, όχι μόνο να ονειρευόμαστε.

Τι θα μπουγέλωνες σήμερα;

Όχι μόνο θα μπουγέλωνα. Θα έριχνα πέντε εκατομμύρια τόνους νερό υπό πίεση μέσα στη Βουλή. Δεν έχω υπόψη μου να σκοτώσω, δεν είναι τρομοκρατία, είναι καθαρά διαμαρτυρία.

Ένα πλύσιμο δηλαδή

Ένα πλύσιμο γερό… Κυρίως εκεί. Τώρα να μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό το πράγμα και στους πρόποδες του Υμηττού , με πολύ μεγάλη πάλι πίεση ώστε το βουνό να πέσει και να «λιώσουν» μαζί τις κεραίες και να σταματήσουν να εκπέμπουν όλες οι τηλεοράσεις θα ήταν εξίσου ιδανικό.
Μπορεί να ήταν και καλύτερο το αποτέλεσμα από το να μπουγελώναμε τη Βουλή.

Λες;;

Ναι! Καμιά φορά μπορείς να κόψεις και τα πόδια και τα χέρια του γίγαντα και να πέσει να πεθάνει δε χρειάζεται πάντα να κόψεις το κεφάλι.

Ποιος βλέπει τηλεόραση, ποιος ψηφίζει τους 300;

Εμείς! Αλλά εμείς είμαστε καθοδηγούμενοι! Όποιος πιστεύει ότι εμείς είμαστε σκεπτόμενα αυτόνομα όντα μάλλον δε βλέπει γύρω του. Δεν είναι αυτό το πράγμα. Δες τι μικρό ποσοστό διαβάζει εφημερίδες.
Οπότε αυτοί που καθοδηγούν τους ρίχνω και την ευθύνη. Αν είσαι τόσο σοφός ώστε να είσαι καθοδηγητής ενός λαού τουλάχιστον κάντο σωστά. Οι Γερμανοί απολυταρχική δημοκρατία έχουν όπως εμείς δεν έχουν κάτι διαφορετικό, αλλά κάποια πράγματα τουλάχιστον λειτουργουν.

Αποδείξεις μαζεύεις;;

Όχι! Είναι μεγάλη απάτη η υπόθεση! Δοκίμασα να μαζέψω για ένα μήνα μετά είδα ότι ξεθωριάζουν!

Ερωτήσεις αναγνωστών

Έλενα καλ

Πως προέκυψε η ιστορία του Φλοίσβου και της Μαίρης;

Αυτό ήταν μια άσκηση που έκανα βασικά στο λύκειο, όπου για να αποδείξω βασικά στους φίλους μου ότι μπορώ να γράφω στοίχους γρήγορα, ζητούσα από τον κολλητό μου να μου γράψει μια λέξη και να γράφω εγώ όσες περισσότερες ομοιοκαταληξίες μπορώ μέσα σε ένα, ενάμιση λεπτό.
Μια φορά μου είπε το όνομα της συμμαθήτριας μας που καθόταν μπροστά μας, Μαίρη και εγώ ξεκινώ Μαίρη, Φτέρη, παρτέρι, αστέρι, χέρι κλπ και αφού τα έγραψα και το κράτησα στο σπίτι λέω δε γράφω ένα τραγούδι με όλα αυτά εδώ που έχει πολλές ομοιοκαταληξίες και επινόησα μια ιστορία.
Αυτό! Δεν είναι κάτι σημαντικό ως ιστορία, περισσότερο είναι ως άσκηση μουσικής.

Άρης Ζηκόπουλος

Αυτό με τις ομοιοκαταληξίες ξεκίνησες να το κάνεις από νωρίς;

Από τότε που ξεκίνησα να γράφω στίχους, από τα 15 μου δηλαδή

Μουσική μάθαινες παράλληλα;

Έπαιζα τσέλο μέχρι τα 12 μου, αλλά μη φανταστείς δεν έπαιζα και πολύ σπουδαία ήμουν και πιτσιρίκι αλλά και τα έγχορδα δεν είναι εύκολα. Αργότερα ξεκίνησα κιθάρα.

Αν δεν ήσουν, τι θα ήσουν;

Μάλλον θα ήμουν Αρχιτέκτονας, δεδομένου ότι σπουδάζω Αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη ακόμα. Αν δεν ήμουν μουσικός θα είχα πάρει πτυχίο. Λογικά!

Facebook, portals, blogs, sites, reality shows, πιστεύεις ότι το word of mouth είναι πιο δυνατό απ’ όλα αυτά;

Σε όσα απο αυτά εμπλέκεται ο κόσμος ναι. Ένα blog δεν είναι η γνώμη της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ούτε της Ελευθεροτυπίας. Είναι η γνώμη εκείνου που το έγραψε. Τα reality shows όμως είναι γνώμη μιας δισκογραφικής ή δύο που μαλώνουν μεταξύ τους και ενός καναλιού ή ενός βαθύτερου μηχανισμού.
Δεν ξέρω βέβαια πόσο τα θυμούνται λόγο και της υπερπληροφόρησης. Δεν μπορείς να μου δίνεις 25 βιβλία να διαβάζω την εβδομάδα και εγώ να θυμάμαι μετά από τρεις βδομάδες την περίληψη, δεν γίνεται! Οπότε δε γίνεται να μου δίνεις και 180 καλλιτέχνες το χρόνο και να περιμένεις εγώ να τους θυμάμαι όλους και να τους υποστηρίζω. Ακόμη και αν είναι καλοί, δεν είναι θέμα ποιότητας είναι θέμα διάχυσης στην αγορά.
Το word of mouth είναι πιο αδύναμο, αλλά πιο διαχρονικό.

Το 50-60's ποιός καλλιτέχνης θα ήθελες να είσαι (Ελλάδα);

Δεν θεωρώ ότι η συγκεκριμένη περίοδος δεν είναι κάποια ιδιαίτερη περίοδος καλλιτεχνικά για την Ελλάδα. Μιλάω κυρίως για τα 50s, και εξαιρώ τον Χατζιδάκι. Κάναμε αμάν να ορθοποδήσουμε από τον εμφύλιο, η τέχνη είχε χαρακτήρα χρονογραφήματος. Θα γούσταρα όμως να είμαι η Σωτηρία Μπέλου ή ο Ζαμπέτας.

 
Ο Άλιμος που αλλάζει

 

 

 

 

Πως βλέπει ένας Αλιμιώτης, ένας Δήμαρχος μια περιοχή παραθεριστική με αγροκτήματα να μεταμορφώνεται σιγά σιγά σε σύγχρονο αστικό προάστιο;

Σε αυτό βοήθησαν πολύ οι πρόσφυγες. Συνηθισμένοι να ζουν κοντά στη θάλασσα  κατέβηκαν πιο νότια κοντά στη θάλασσα ενώ οι γηγενής προτιμούσαν τα χωράφια που μπορούσαν να τα καλλιεργήσουν.  Αλλά δεν ήταν εύκολα τα πρώτα χρόνια. Θυμάμαι εκεί που είναι το κτήμα Γερουλάνου(Τράχωνες) οι κάτοικοι έριχναν κρυφά τους βόθρους τους στο ρεύμα ρυπαίνοντας την περιοχή και τη θάλασσα και όταν βούλωσα τις παράνομες αποχετεύσεις έγινε σαματάς και δυσαρέστησα πολλούς.

 

Που μένατε τότε στο Καλαμάκι;

Θουκυδίδου 47 ήταν το φαρμακείο μου και Ακροπόλεως 17 το σπίτι μου. Τότε στον Άλιμο έπαιρνες οικόπεδο με 50 δραχμές. Εκεί που είναι τώρα το γυμνάσιο(5ο) ήταν χώρος που δεν έβγαζε ούτε κριθάρι. Ερχώντουσαν οι Μπραχαμιώτες και τον έπαιρναν τζάμπα.

Σε ποιους ανήκε τότε εκείνη η περιοχή;

Σε μπραχαμιώτες. Τα είχαν ως χωράφια τους.

Πότε ανοίξατε το φαρμακείο στη Θουκυδίδου και πως ήταν τότε η περιοχή;

Μια γειτονιά με δρόμους φαγωμένους. Ο Κεχριώτης ο γιατρός που ήταν πρόεδρος της Κοινότητος έριχνε σκόνη από λευκόλιθο για να κρατάει λιγάκι τα νεροφαγώματα για να μπορείς να περπατήσεις όταν έβρεχε και ήταν ανυπόφερτος ο δρόμος.
Τα φαρμακεία τότε ήταν πολιτιστικά κέντρα! Κάθε απόγευμα καθόμασταν στην αυλή του φαρμακείου και με ρακές, ψωμάκι και τυράκι συζητούσαμε.

Πόσα μέτρα ήταν τότε και δίνατε 600 δραχμές

Στην Παλαμιδίου ήταν μικρό γύρω στα 30. Στη Θουκυδίδου ήταν πιο μεγάλο κοντά στα 50 και ήταν σε κεντρικό σημείο. Οι 600 δραχμές όμως δεν ήταν πολλές.

Πόσο δύσκολο ήταν για το γιο ενός πρόσφυγα να γίνει Δήμαρχος τη δεκαετία του '70 σε μια πόλη όπως ο Άλιμος;

Ο γηγενής πληθυσμός απεδέχθη τους πρόσφυγες με πολύ αγάπη γιατί έφερναν εξ ανατολών τον πολιτισμό διότι εκ της δύσεως δε βγαίνει ο ήλιος ποτέ.
Οι πρόσφυγες επίσης ήταν πηγή ζωοφόρου ζωής και πνευματικά και σωματικά.
Τότε βέβαια τα οικονομικά των Αλιμιωτών ήταν άθλια. Αρκετοί είχαν εκδιωχθεί από τα χωριά τους

 

 

 

Από την πολιτική στην τέχνη και πάλι πίσω. Διαδρομές ζωής.

Κάναμε ότι μπορούσαμε. Επί ημερών μου ξεκίνησε το θεατρικό του Δήμου. Αποχτήσαμε επίσης τον πρώτο βρεφονηπιακό σταθμό στη χώρα και τρεις παιδικούς σταθμούς.

Μέρος τρίτο
Ο Άνθρωπος Παύλος Τζιβανίδης

 

 

 

Ήσασταν το πρώτο φαρμακείο στον Άλιμο, πως ήταν για ένα νέο φαρμακοποιό ο Άλιμος εκείνης της εποχής;

Αυτό το φαρμακείο μου είχε στοιχήσει 40 ημέρες φυλακή και μια ημέρα άγνοια! Υπηρετούσα ως υποψήφιος έφεδρος αξιωματικός στο μεγάλο πεύκο. Ζήτησα λοιπόν μια ημέρα άδεια από τον Συνταγματάρχη Πυροβολικού το Βερνάρδο, για να υποβάλω αίτηση για την ίδρυση φαρμακείου. Δεν μου την έδιναν και σηκώνομαι και έφυγα και καταθέτω κανονικά την άδεια. Αυτό μου στοίχησε 40 μέρες φυλακή αλλά μπόρεσα και έκανα το φαρμακείο.
Ήταν δύσκολα στην αρχή γιατί στη Λίμνη Ευβοίας βγάζαμε 2000-3000 δραχμές το μήνα ενώ εδώ στον Άλιμο στην αρχή 150-200 δραχμές μόνο. Στην αρχή είχαμε το μικρό φαρμακείο στην Παλαμιδίου και μετά μας έδωσε ο Μανολόπουλος στη Θουκυδίδου για ένα εξάμηνο κάτω από το σπίτι του δωρεάν για ένα εξάμηνο και μετά 600 δραχμές το μήνα. Από εκεί και πέρα πήραμε αναπνοή.

Πότε αφήσατε το φαρμακείο στον Άλιμο;

Επί Δημαρχίας μου το διατηρούσα. Το χάρισα όταν έφυγα (λίγο μετά το 1982) στον Αποστόλη τον Κορέ.

 

 

Ποια η σχέση σας με τον Κώστα Βαρναλη

Ο Βάρναλης είχε γυναίκα την Μοάτσου και έμενε τότε στο Παγκράτι στην οδό Μερκούρη. Όταν ο Βάρναλης έφυγε(Δεκέμβρης του 1974), επικεφαλής εγώ με την πολιτιστική επιτροπή της Βιβλιοθήκης πήγαμε και σηκώσαμε το 90% των βιβλίων του Βάρναλη και τα χαρίσαμε στην Βιβλιοθήκη του Δήμου η οποία είναι μία από τις μεγαλύτερες Δημοτικές Βιβλιοθήκες της Ελλάδος. Έχει μου φαίνεται περί τις 25.000 λύματα. Στην ίδια βιβλιοθήκη έχω χαρίσει και εγώ 2500 βιβλία.   

“Να μισείς τους κόλακες όπως τους κατηγορούντες γιατί και οι δύο όταν γίνουν πιστευτοί φέρνουν μεγάλα κακά(Ισοκράτης)” . Πως και επιλέξατε αυτήν την φράση για το γραφείο σας;

Ήταν πρόταση του Διευθυντή τότε του Δήμου του κ. Γιαννακόπουλου. Θαύμαζα τον Ισοκράτη και τη φράση αυτή την κράτησα στο γραφείο μέχρι και το τέλος της θητείας μου.

Στο Βέλγιο υπήρξα μια εποχή και πρόεδρος της Κοινότητας των Ποντίων.

 

 

Απάντηση σε μια σειρά κρίσιμων ερωτημάτων δίνει ο υποψήφιος Βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθήνας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
Ο πρώην Υπουργός του ΠΑΣΟΚ και σημερινός Βουλευτής του κινήματος στην μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας απαντά στο κρίσιμο ερώτημα της Αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ, στο που θα βρει το ΠΑΣΟΚ τα χρήματα για όλα αυτά που προτείνει, για την δημόσια ασφάλεια, για το Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού και για εκείνα που θα πρέπει το ΠΑΣΟΚ να αποφύγει.
Όλα αυτά μέσα από μια συνέντευξη στο Alimos – News που ελπίζουμε να σας φανεί ενδιαφέρουσα.

Συνέντευξη στον Οδυσσέα Κορακίδη

Όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, αμφισβητήθηκε έντονα η δυνατότητα σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης στις επόμενες εκλογές. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, ωστόσο, ανατρέπουν αυτή την εικόνα.

Πράγματι. Το κοινωνικό και κατ’ επέκταση το πολιτικό σκηνικό έχει ανατραπεί άρδην. Η κοινωνία βράζει και απαιτεί αλλαγές κύριε Κορακίδη. Από τη μία η συσσωρευμένη οργή των πολιτών έχει δημιουργήσει έναν ορμητικό χείμαρρο που έρχεται να σαρώσει την κυβέρνηση Καραμανλή. Από την άλλη το ρεύμα προσδοκίας υπέρ του ΠΑΣΟΚ, που μέρα με τη μέρα μεγαλώνει, έρχεται να βάλει τις βάσεις για μια αυτοδυναμία όχι απλά άνετη, αλλά και ισχυρή. Στη μιά βδομάδα που απομένει θα δουλέψουμε πολύ σκληρά για να πετύχουμε ένα μεγάλο αποτέλεσμα στις εκλογές.

Η οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση είναι ιδιαίτερα αρνητική. Το ΠΑΣΟΚ, με βάση την ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στη ΔΕΘ, κατηγορεί τον πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή, ότι εάν επανεκλεγεί θα ακολουθήσει πολιτική λιτότητας. Το ερώτημα που έχει τεθεί εδώ και καιρό είναι: Που θα βρει το ΠΑΣΟΚ τα χρήματα για έξοδο από την κρίση και αποφυγή μέτρων λιτότητας όταν αναλάβει τα ηνία της διακυβέρνησης της χώρας;

Ο κ. Καραμανλής αγνοεί το εξής πολύ απλό γεγονός. Ότι η οικονομική κρίση στην Ελλάδα δεν αφορά μόνο, ούτε πρωτίστως στο δημοσιονομικό, αλλά και την ανάπτυξη. Είναι άτοπο να πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να γίνει νοικοκύρεμα της οικονομίας σε συνθήκες ύφεσης. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να αναθερμάνουμε την οικονομία. Να πάρει μπροστά η ανάπτυξη. Αυτό σημαίνει α) στήριξη του εισοδήματος, β) ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας, γ) ένεση ρευστότητας στην αγορά, δ) προστασία και ενίσχυση της απασχόλησης και στήριξη των ανέργων, ε) καταπολέμηση της σπατάλης και την ενίσχυση των φορολογικών εσόδων. Μιλάμε για ένα ενιαίο σχέδιο που λειτουργεί ως ένα συνεκτικό σύνολο παρεμβάσεων οι οποίες θα γίνουν μέσα στις πρώτες ημέρες. Στο τομέα των εσόδων συγκεκριμένα, έχουμε πει ότι θα κάνουμε το παν για να εισπράξουμε περίπου 10 δις ευρώ από τα 31 που έχουν βεβαιωθεί από τις οικονομικές υπηρεσίες καθώς και ότι θα αναδιαμορφώσουμε το φορολογικό σύστημα ώστε να πληρώνουν επιτέλους οι έχοντες το μερίδιο που τους αναλογεί. Εδώ συμπεριλαμβάνεται επίσης η επαναφορά του Φόρου Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας, του φόρου κληρονομιάς και η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Είστε υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθήνας κύριε Χρυσοχοΐδη. Με το μητροπολιτικό πάρκο Ελληνικού τι προτίθεται να κάνει το κόμμα σας;

Καταρχάς, θέλω να υπενθυμίσω ότι εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 έγινε η μεγαλύτερη παρέμβαση στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής που έγινε ποτέ προς όφελος τόσο του πολίτη όσο και του περιβάλλοντος. Συνεπώς, είναι βέβαιο ότι στο πλαίσιο της συνεχούς βελτίωσης των υποδομών, της απελευθέρωσης δημόσιου χώρου για τους πολίτες και της έμφασης που θέλουμε να δώσουμε στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, θα συνεχίσουμε να κάνουμε σημαντικές παρεμβάσεις στα νότια και ανατολικά προάστια. Η υπόθεση Ελληνικό θα εξεταστεί από τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ώστε η αξιοποίηση του χώρου του παλιού αεροδρομίου να επιτρέψει την επέκταση του πράσινου και τις ήπιες μορφές πολιτιστικής και αθλητικής ανάπτυξης.

Διατελέσατε πολλά χρόνια Υπουργός Δημόσιας Τάξης με επιτυχία. Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να αυξάνεται η ανασφάλεια των πολιτών. Τι θα γίνει κ. Χρυσοχοΐδη; Υπάρχει λύση.

Στα αστικά κέντρα βιώνουμε εδώ και καιρό  την αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών
Η Β΄ περιφέρεια της Αθήνας δεν αποτελεί εξαίρεση. Τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου, οι τελευταίες καταστροφικές πυρκαγιές στη Β.Α. Αττική, η έξαρση της μικροεγκληματικότητας και η παντελής απουσία κάθε προσπάθειας ενσωμάτωσης των μεταναστών στην πόλη, αποδεικνύουν ότι η οργανωμένη πολιτεία έχει εγκαταλείψει τον αστικό Δημόσιο Χώρο στην τύχη του. Ποτέ άλλοτε η ανασφάλεια των πολιτών δεν ήταν τόσο αυξημένη.

Είναι πλέον κρίσιμο και απολύτως αναγκαίο να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο που σχεδιάζουμε και προστατεύουμε τις πόλεις μας. Μαζί μπορούμε να βάλουμε ξανά την προστασία των δημόσιων χώρων στην καρδιά των πολιτικών της επόμενης κυβέρνησης. Να ξαναφτιάξουμε πόλεις ανθρώπινες, με ποιότητα ζωής για όλους τους πολίτες που ζουν σ’ αυτές.

Σε ό,τι με αφορά δεσμεύομαι να διαθέσω το χρόνο, την εμπειρία και τη γνώση μου έτσι ώστε να βοηθήσω στην αποκατάσταση της τάξης και της ασφάλειας των πολιτών στη Β’ Αθήνας. Ενώνω τις δικές μου δυνάμεις με τις δικές σας για να προστατέψουμε και να περιφρουρήσουμε το δημόσιο χώρο. Η πόλη ανήκει στους πολίτες της.

Θεωρείτε ότι θα πρέπει να αποφύγει κάτι η αυριανή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ;

Προέχουν αυτά που δεν πρέπει να αποφύγει. Δηλαδή την αναμέτρηση με τα προβλήματα από την πρώτη κιόλας μέρα της θητείας της, τη σκληρή δουλειά, την εφαρμογή του προγράμματός της με συνέπεια και τόλμη. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να είναι αποφασιστική, χωρίς να φοβάται τις συγκρούσεις, επιζητώντας ταυτόχρονα το διάλογο και τη συνεννόηση. Να μιλάει με ειλικρίνεια και να είναι κοντά στον απλό άνθρωπο. Να θυμάται τις δεσμεύσεις της απέναντι στο εκλογικό σώμα. Να θυμάται τέλος ότι δεν πρέπει να αποκοπεί από το λαό. Η πολιτική δεν είναι απλή διαχείριση.